Thuis best.

Zaterdag was een goede en leuke dag. Lekker wat geoefend met de Fysio op de krukken en lekker een beetje getut. Ook wel weer heel erg moe. Anouk zou misschien even langs komen maar die zou het niet redden, papa en mama waren wel al onderweg. Toen papa en mama binnenkwamen kwam Anouk ook de hoek om haha vet leuk dat ze toch mee was. Ze heeft me verwend met boekjes en superfood, heerlijk! En ik ging weer is naar buiten voor het eerst, wat kunnen 'gewone' dingen lekker zijn.

zondag doe ik even heel snel hihi.... In de ochtend flinke tegenslag en papa en mama kwamen aan gevlogen omdat ik me zo rot voelde. We zijn even lekker naar beneden gegaan en in de zo'n gaan zitten met lekkere koffie. Ik kwam weer lekker bij. Hard getraind met behulp van papa en mama en rond 5 uur zijn ze weer weg gegaan en ik voelde me weer een stuk beter. Zo lief!

Vandaag was de beste dag sinds een week! Gister natuurlijk veel geoefend met lopen en oefeningen in de rolstoel om been van de grond te tillen. Jaaaa ik kan dat nog niet zo goed haha. Om kwart voor 8 werd ik wakker en gelijk stond de ontbijt dienst naast me bed.. Kan maar niet wennen aan dat ritme. Boterham met kaas, glaasje melk en kopje thee. Snel naar binnen werken. Op maar de grote badkamer om me op te frissen. En dat gaat niet zo snel dus voordat ik helemaal in schone kleren zat was ik weer een half uur verder. Even op adem komen. Tanden poetsen en de zuster bellen of ze me wilt helpen met me schoenen want ik mag niet meer dan in een hoek van 90 graden zitten. Ik zal jullie straks de 3 gouden regels vertellen.

Ik was er helemaal klaar voor. Vanuit de rolstoel weer naar de krukken. We staan, en wat ben ik stijf lijk wel 90. Na 4 stappen gaat het weer beter. Eigenlijk mag ik niet alleen lopen van de Fysio maar hoe kan ik ands oefenen. En de Fysio die ik van de week had heb ik straks toch niet dacht ik. Het wandelen ging super, heb wel het idee dat ik een triatlon heb gelopen maar het ging wel weer super goed. De kramp schoot er  wel even in maar in zulke mindere mate en zo kort dat het niet te vergelijken is met het begin. Weer terug naar de stoel en even wat oefeningen doen. Me voet kwam weer een stukje verder van de grond. Elke overwinning voelt goed, zelfs het naar de wc gaan elke keer weer. Papa was alweer onderweg want hij wilt even bij de Fysio training zijn. Jeanette, de Fysio, komt eraan alleen papa is er nog niet!! Stress!! Jeanette is relaxt en gaat eerst even een andere patiënt doen. Hartstikke fijn. Ik hoor papa aan komen en laat aan papa zien hoe goed het lopen gaat. 

Moment van de waarheid, Jeanette is terug. Loop maar zegt ze. Yes daar gaan we. HET GAAT VET GOED. Maaaaar blijf relaxt want het zegt niks. Jeanette vindt het ook goed gaan en de verlossende woorden komen eruit, je mag van mij naar huis, als het gekunt sprong ik een gat in de lucht!! Even geduld want ze wilt nog wat meer zien. Die laatste 6 minuten lijken wel 30 minuten te duren. Heel veel succes zegt ze en ik zak in me rolstoel! Wat een heerlijk idee ik mag naar huis en papa is er al ik hoef niet meer te wachten! Alle spullen die ik gekregen heb en meegenomen had inpakken maar. De zuster Agnes, 1 van de leukste, komt me nog wat uitleggen. We moeten nog even langs de apotheek voor medicijnen en verband. Ik moet zelf fragmin, tegen trombose, prikken en krijg nog wat diclofinac mee en wat verband en schoonmaak voor de hechting. Het duurde wel 40 minuten voordat we het hadden maar het maakt me niet zoveel uit. 

Papa reed de auto voor en we hadden weer wen nieuwe uitdaging de auto in, de zuster had al een plastic zak mee gegeven om makkelijk te draaien op de auto stoel. Handige tips. Het ging verrassend goed. De rit zelf ging ook prima. Alle nieuwe oude bezigheden weer voor het eerst doen is spannend want hoe reageert je been. Het was een heerlijke rit. Thuis aangekomen had mama alles klaarstaan en stond de rolstoel klaar om me naar binnen te hijsen. Toen ik binne kwam had mama allemaal hartjes ballonnen op me bed gehangen en allemaal lekkers klaar staan. Leroy kwam ook binnen die had ik 4 dagen niet gezien omdat ie moest werken maar die gaat nu 2 weekjes voor me zorgen. 

Ik ben enorm in de watten gelegd door papa, mama en Leroy. En ook Angelle en Rients kwamen ook gedag zeggen want die zijn vandaag terug gekomen van hun vakantie op Curaçao. Het was echt heel erg fijn om met het gezin even compleet te zijn. Ik had me een klein beetje voorbereid op een tegenvaller omdat hier thuis natuurlijk niet dezelfde faciliteiten zijn als in het ziekenhuis maar echt waar niks kan tippen aan je eigen omgeving met je eigen familie. 

Xx

Ik ben erachter gekomen dat het niet zo makkelijk is om te reageren op mijn blog. Als jullie me een bericht willen sturen kan dat naar rowanvdb@gmail.com