donderdag 17 april 2014
Bah bah bah wat een rot dag....niet alleen maar natuurlijk want vandaag waren mama en Marjolein op bezoek en opa en oma.
Vanmorgen werd ik goed wakker was alleen om 4 uur wakker geworden. Daarna om 7 uur klaar wakker. Was ook wel prima. Even pijnstillers gekregen en toen kwam het ontbijt. Ik vind het toch nog lastig om te eten, maar het moet anders word ik nooit beter. Daarna opfrissen en jogging broek aan. Iedereen kwam ook weer even langs de pijnbestrijding, de dokter en natuurlijk de Fysio. Ze is heel erg aardig en geeft me echt de tijd. Gister ging het heel slecht met uit bed komen. Ik werd heel duizelig en ging bijna van me stokkie. Vanmorgen dus weer een nieuwe kans en weer ging het mis. Maar ik wil niet opgeven en we hebben het tot 3x geprobeerd. Op de bedrand gaan zitten is geen probleem dat gaat super goed.
Na dat gedoe heb ik een enorme dip gekregen.... En ben gaan slapen. Maar niet voor lang aangezien er hier in de middag warm gegeten wordt rook ik om half 12 alweer de lucht van kant en klaar eten...ik had daar toch echt geen zin in. Maar ook hier weer, het moet! Runderlapje met aardappelpuree en een groentemix van doperwten, mais etc. Heb van alles wat gegeten en als toetje chocolade vla, dat was het lichtpuntje!
Daarna weer in slaap gevallen.. En toen werd ik wakker gemaakt door de Fysio. Het was weer zover. Me hart begon als een gek te kloppen. Ik wil zo graaaaag weer kunnen lopen, nou ja mobiel zijn. De Fysio en ik heb besloten niet eerst weer te gaan staan maar gewoon door te zetten en gelijk in de rolstoel draaien. En dat ging gelijk goed!!! Als een kind zo blij. Ik voel wel dezelfde druk als bij het staan maar een stuk minder. Opa en oma komen net aan dus die zien mij blij zitten en we gaan lekker over de afdeling heen. Ik moet me wel concentreren op me ademhaling zodat ik niet in de stress schiet. Het gaat allemaal goed en mama en Marjolein zijn onderweg maar na een uurtje vond ik het wel mooi in de stoel, vermoeiend.
De zuster gevraagd of ze me even wil helpen. Tijdens het draaien span ik me verkeerd aan en schiet het erin. Die pijn is zo erg... Nadat ik ontspan gaat het beter, maar de zuster is best hard en wil dat ze echt rustig met me doet! Ze haalt er iemand bij zodat het zeker weten goed gaat. Ik voel het best wel erg, de pijn is weg maar in de verte voel ik irritatie.
Mama en Marjolein waren een goed afleiding, wat gezellig dat ze er waren!!! Marjolein had allemaal leuke dingen voor me mee genomen die ze samen met Denise heeft uitgekozen, heeeeel goed gekozen haha. Mama heeft me haar even lekker gekamt en in een vlecht gedaan. Dat is fijn zeg.
Nu lekker chillen en uitrusten. Niet te vroeg slapen want dan slaap ik niet door... Maar heb genoeg te doen.
Dikke kus en tot de volgende!!
Ik ben erachter gekomen dat het niet zo makkelijk is om te reageren op mijn blog. Als jullie me een bericht willen sturen kan dat naar rowanvdb@gmail.com
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wat kan je leuk schrijven.
BeantwoordenVerwijderenminder dat ik steeds pijn lees maar wel te begrijpen.
Er is nogal al wat gedaan.
betreft eten laat je mams toch wat meenemen en zet je in de magnetron daar mmmmmm.
nou lieve rowan zet hem op en zal nog tijd duren als alle stapjes maar vooruitgaan.
E n mocht er een stapje achter uit gaan, kop op je kan het.
xxxxxx zie je snel weer
Zo vervelend dat je zoveel pijn hebt. Maar jij bent een bikkel en een vechter. Je kan het! Dikke kus!
BeantwoordenVerwijderenBeterschap! En komt goed nichtje! Dikke knuffel :)
BeantwoordenVerwijderen