Nadat ik bij het lab voor bloedprikken en de apotheek ben geweest gaan we naar de afdeling waar ik aankomende dag lig. Het was heel erg fijn om te zien dat ik alleen op een kamer lig. De zuster die ons meeneemt is heel vriendelijk en maakt hier en daar nog wat grapjes. Samen met haar neem ik een vragenlijst door. Dit moet een beetje vlot want ik ben al bijna aan de beurt. Dus in me blauwe pakje zonder achterkant en op bed gaan liggen. Ik had me nagels mooi gelakt voor de dokter maar dat werd niet gewaardeerd dus dat mocht mama er af gaan halen hihi.
Leroy liep mee tot aan de grote blauwe deur en daar ging ik dan, naar de "holding". De voorbereiding. Daar kreeg ik een t-blok en me infuus. Ik werd ontvangen door Remco, een aardige jonge die in Almere geboren is en daar ook tot 5jaar geleden heeft gewoond. Was gezellig. Het infuus werd in gebracht en daarna kwam de anesthesist om het t-blok te prikken
Een t-blok is een verdoving van mijn zenuwen rondom mijn heup die ze met de echo opzoeken en dus plat spuiten. Het zou geen fijne prik zijn dus kreeg een roesje, dat was wel heel fijn. Nadat het t-blok erin zat kwamen ze met in papier gewikkelde ijsblokjes zodat ik aan kn geven wat ik wel en niet voel.
Na een uurtje was ik dan aan de beurt, wat was het koud in de OK. De dokter nog even een hand gegeven, kapje voor me mond en daar ging ik. Toen ik wakker werd op de uitslaapkamer was ik natuurlijk gedesoriënteerd en nog high van de medicatie. Ik was aardig aan het kletsen en ik kreeg nog een extra pijnstiller waarvan ik het heel erg warm kreeg. Het enige wat ik wou was naar Leroy, papa en mama. Na 1,5 uur mocht dat eindelijk. Heel veel geslapen en ook best vaak misselijk.
Het is nog steeds gevoelloos. Helaas niet zo dat ik pijn vrij ben. De morfine pomp gebruik ik graag.
Heb opzich wel een goede nacht gehad, elk uur gezien maar in ieder geval geslapen. En af en toe nog misselijk. Vandaag komt de Fysio langs voor wat oefeningen op bed.
Xx
Moppie, je hebt het goed gedaan hoor. ook wij wilden dat je weer snel bij ons was en dan duurt 4,5 uur lang. Wist ook niet wat ik hoorde toen je belde vanaf de uitslaapkamer. alleen toen duurde het nog meer dan een uur. Dus toen je helemaal crokkie op de afdeling kwam waren we weer blij. Dat je niet van de morfinepomp af kon blijven merkten we wel. Je kon je ogen niet open houden dus hebben we je maar lekker met rust gelaten. Lee en ik komen zo weer jou kant op. Tot zo! xx mams
BeantwoordenVerwijderenGisteren door je moeder op de hoogte gehouden en oma en ik elkaar maar bellen als één van ons wat hoorde.
BeantwoordenVerwijderenWat fijn dat ik je vanochtend heb gesproken. Je klonk een beetje slaperig door de morfine.
De operatie is gelukkig nu achter de rug. Nog een lange weg te gaan maar jij kan dat!!! XXX