Sorry ik verzaak me taak... Vergeef me.... Vorige week is er niet heel erg veel gebeurt, veel bezoek en heel gezellig met Anouk lekker gegeten en film gekeken, Hanna kwam films brengen, leidinggevende nog gezellig langs geweest, Jill en Sjoerd kwamen gezellig film kijken en sorry als ik iemand niet opschrijf maar het is zoveel haha. En Leroy was natuurlijk ook overal bij.
De Fysio kwam ook af en toe langs nog even wat oefeningen door genomen, het is zwaar maar gaat steeds beter. Leroy heeft mijn rolstoel omgeruild. Mijn rolstoel was heel erg gammel en ik kon mijn been niet strekken waardoor en druk kwam te staan op mijn heup dat doet ook zeer! Bij de vegro hadden ze weinig begrip en ben naar de welzorg gegaan waar ze ons een heel goed hebben geholpen, nana Leroy natuurlijk want ik kan nog steed heel erg weinig.
Ik moet even hard nadenken dat ik geen interessante dingen over sla.
Opa en oma van den Berg waren ook nog langs gekomen. Opa was druk bezig met een plek vinden waar ik kan douche. Helaas is het nog niet zo makkelijk. Gister avond heeft Leroy bij oma een badplank opgehaald. Het woord zegt het al een plank die je dwars op je bad zet en daar kan je op zitten. In de tussen tijd kwamen Marco, Dennis, Tessa en Kelly gezellig langs. Heel leuk dat ze er even waren.
Operatie de trap op! Dat kan op me kont of met de krukken, ik ga wel op me kont. Met behulp van Leroy, ik kan mijn been nog niet omhoog trekken dus Leroy hielp mee. Boven aangekomen kwamen we aan bij het volgende vraagstuk. Hoe gaan we nu staan... Papa en Leroy trekken me omhoog en mama staat tegen mijn tenen zodat ik niet weg glij. En ik sta! Dat betekend...DOUCHE!! Heerlijk zeg, mama helpt me even. Wat voelt dat toch lekker. Na het douche heeft mama me bed verschoont, ik ben echt een geluksvogel. Wat kan een douche een mens goed doen. En dan moeten we weer naar beneden. Zelfde manier maar dan omgekeerd. Papa en Leroy zetten me neer op de grond en elke tree die ik naar beneden ga neemt Leroy mijn been weer mee. Is wel een stukje moeilijker naar beneden maat ook te doen. Me wond moet ook nog even verschoont worden. Dus ik trek de pleister eraf maar dat ziet er niet zo goed uit. Mama raadt me aan om de wond even aan de lucht te laten drogen want het stukje bij mijn lies ziet er niet zo lekker uit. Voor ik het wist lag ik te slapen.
Vanmorgen vroeg wakker, even naar het toilet en weer bed in. Angelle kwam aan want die moest werken en die geeft me even de afstand bediening aan, ik bel toch ook maar even de huisarts. De huisarts vraagt of ik koorts heb? Nee. Is er een rode rand om de wond? Niet echt. Als 1 van de 2 wel is dan moet ik weer contact opnemen. In de middag voelt het toch niet goed en bel weer de huisarts, ze vindt dat het ziekenhuis in Assen verantwoordelijk is en moet Assem bellen. Beetje raar antwoord. na een uur het Wilhemina ziekenhuis te hebben gebeld kreeg ik het wel een beetje warm. Het zag er echt niet goed uit en nu toch een rode rand eromheen wat wijst op een ontsteking. Leroy stelt voor gewoon naar de eerste hulp te gaan, ze sturen me daar inderdaad niet weg zonder iets te doen. Papa zegt dat ik anders eerst even de afdeling orthopedie in Almere moet bellen. Beter idee. Ik krijg de assistent aan de lijn en leg het verhaal uit en zeg daarbij dat ik niet alleen naar Assem ga om een wond te laten controleren waarop ik te horen krijg dat dat de consquentie is als ik me daar laat opereren... Ik ben er even stil van... En denk bij mezelf ' die vrouw is gek, laat maar gaan'. Tenslottem vraagt ze om 13:05 of ik er om 13:06 kan zijn... Weer was ik stil ik zeg nee mevrouw ik ben geopereerd en bijna niet mobiel... Ik zeg dat ik de eerste hulp wel bel dat ze mij nu niet helpt op deze manier. 14:15. Dat ga ik redden en ik zeg nog een niet gemeende dankuwel.
Papa maakt de auto klaar. Stoel naar achter en een plastic zak erop dan draai ik makkelijk op de stoel. Papa em. Leroy helpen me de auto in en Leroy en ik gaan naar het ziekenhuis, 14:00 waren we op de afdeling, gelukkig was die stomme mevrouw van het telefoon gesprek er niet, ze had een accent en de assistent die er nu zat niet. Ze meldt me aan. Ik ben best nerveus... Straks moeten ze weer snijden ofzo... 14:15 mevrouw van den Berg!? Dat ben ik! Dat gaat lekker op tijd. In me rolstoel en krukken in mijn hand gaan we naar de spreek kamer. De assistent haalt mijn gegevens erbij en zegt dat de dokter straks komt. En het duurde lang!! Leroy werd het ook zat en begon met de voorbeelden van de heupen te spelen. Ik kneep hem een beetje want Leroy was met de heup gewrichten en nieuwe knieƫn in de weer en dat is waarschijnlijk niet de bedoeling. Om 14:55 was ik het zat en dacht even naar voren te rijden. Ik moest in de deur opening even wachten want er kwamen mensen langs, ja ik kan.....of toch niet..daar bent u al zeg ik tegen de dokter Slingeland. Haha handige actie weer en hij ziet er gelijk een beetje eng uit omdat ik in me rolstoel zit, hij een lange arts rond de 60, grijze haren en snor... Slik. Hij was al met al heel vriendelijk. Hij vroeg wat er was, toen ik de arts zijn naam, dokter Minne Heeg, zei werd de arts nog vriendelijker haha, ze blijken elkaar goed te kennen. Hij vroeg me op de behandel tafel te gaan liggen en bekeek mijn wond. Ja zegt ie, dat gaan we schoon maken... Ik zei niks en keek Leroy aan, ik dacht alleen maar shit! Hoe gaat ie dat doen dan? Ik pak een pincet en ben zo terug. Na 5 minuten was ik aan de beurt. Lamp aan, handschoenen aan, bril op zijn puntje van zijn neus en gas op die lollie. Ik voelde dag ie mijn korsten ervan af trok. En wat ie nog meer deed weet ik niet. Ik zag Leroy wel vies kijken. De dokter hield me aan de praat, het was best gezellig. Ik vroeg hoe het eruit zag. Ik mocht kijken maar vond het spannend en toch gaan kijken. Ik zag het oppervlakkig. De arts riep Leroy erbij, ' kom maar kijken' zei die tegen Lee. Ik zag Leroy nog viezer kijken.
De dokter was klaar en riep de wond zuster erbij p. Zij vertelde precies hoe ik hem schoon moet houden. Leroy maakt nog even snel een foto voor me en voor de liefhebber. Er zit een gat van vinger dikte en een halve tot een centimeter diep.... Best vies. Maar waarschijnlijk nodig. De arts komt terug en gaat gezellig naast me zitten op een stoel en stelt wat vragen aan de wond zuster Joyce. Hij verteld dat ik over 2 weken terug moet komen ter controle. Afspraak gemaakt en op naar de apotheek en als een gek naar huis. Lucelle en Oscar waren er en Lucelle heeft gewoon stiekem der motor rijbewijs gehaald en heeft ook al een motor!! Hoe leuk is dat! Ook Lisette was na der werk langs gekomen, vet lief. Opa Arno en oma Irene zouden ook nog langs komen vandaag maar die zouden rond 2 uur komen en toen moest ik in het ziekenhuis zijn. Ze begrepen het natuurlijk en komen nu morgen gezellig langs.
Leroy heeft boodschappen gedaan en gekookt en dat was het wel weer voor vandaag. Het was me een dag. Ik zal beloven dat ik meer zal posten op me blog.
Tot de volgende.
Xx Rowan
Voor en na!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten