Sorry ik verzaak me taak... Vergeef me.... Vorige week is er niet heel erg veel gebeurt, veel bezoek en heel gezellig met Anouk lekker gegeten en film gekeken, Hanna kwam films brengen, leidinggevende nog gezellig langs geweest, Jill en Sjoerd kwamen gezellig film kijken en sorry als ik iemand niet opschrijf maar het is zoveel haha. En Leroy was natuurlijk ook overal bij.
De Fysio kwam ook af en toe langs nog even wat oefeningen door genomen, het is zwaar maar gaat steeds beter. Leroy heeft mijn rolstoel omgeruild. Mijn rolstoel was heel erg gammel en ik kon mijn been niet strekken waardoor en druk kwam te staan op mijn heup dat doet ook zeer! Bij de vegro hadden ze weinig begrip en ben naar de welzorg gegaan waar ze ons een heel goed hebben geholpen, nana Leroy natuurlijk want ik kan nog steed heel erg weinig.
Ik moet even hard nadenken dat ik geen interessante dingen over sla.
Opa en oma van den Berg waren ook nog langs gekomen. Opa was druk bezig met een plek vinden waar ik kan douche. Helaas is het nog niet zo makkelijk. Gister avond heeft Leroy bij oma een badplank opgehaald. Het woord zegt het al een plank die je dwars op je bad zet en daar kan je op zitten. In de tussen tijd kwamen Marco, Dennis, Tessa en Kelly gezellig langs. Heel leuk dat ze er even waren.
Operatie de trap op! Dat kan op me kont of met de krukken, ik ga wel op me kont. Met behulp van Leroy, ik kan mijn been nog niet omhoog trekken dus Leroy hielp mee. Boven aangekomen kwamen we aan bij het volgende vraagstuk. Hoe gaan we nu staan... Papa en Leroy trekken me omhoog en mama staat tegen mijn tenen zodat ik niet weg glij. En ik sta! Dat betekend...DOUCHE!! Heerlijk zeg, mama helpt me even. Wat voelt dat toch lekker. Na het douche heeft mama me bed verschoont, ik ben echt een geluksvogel. Wat kan een douche een mens goed doen. En dan moeten we weer naar beneden. Zelfde manier maar dan omgekeerd. Papa en Leroy zetten me neer op de grond en elke tree die ik naar beneden ga neemt Leroy mijn been weer mee. Is wel een stukje moeilijker naar beneden maat ook te doen. Me wond moet ook nog even verschoont worden. Dus ik trek de pleister eraf maar dat ziet er niet zo goed uit. Mama raadt me aan om de wond even aan de lucht te laten drogen want het stukje bij mijn lies ziet er niet zo lekker uit. Voor ik het wist lag ik te slapen.
Vanmorgen vroeg wakker, even naar het toilet en weer bed in. Angelle kwam aan want die moest werken en die geeft me even de afstand bediening aan, ik bel toch ook maar even de huisarts. De huisarts vraagt of ik koorts heb? Nee. Is er een rode rand om de wond? Niet echt. Als 1 van de 2 wel is dan moet ik weer contact opnemen. In de middag voelt het toch niet goed en bel weer de huisarts, ze vindt dat het ziekenhuis in Assen verantwoordelijk is en moet Assem bellen. Beetje raar antwoord. na een uur het Wilhemina ziekenhuis te hebben gebeld kreeg ik het wel een beetje warm. Het zag er echt niet goed uit en nu toch een rode rand eromheen wat wijst op een ontsteking. Leroy stelt voor gewoon naar de eerste hulp te gaan, ze sturen me daar inderdaad niet weg zonder iets te doen. Papa zegt dat ik anders eerst even de afdeling orthopedie in Almere moet bellen. Beter idee. Ik krijg de assistent aan de lijn en leg het verhaal uit en zeg daarbij dat ik niet alleen naar Assem ga om een wond te laten controleren waarop ik te horen krijg dat dat de consquentie is als ik me daar laat opereren... Ik ben er even stil van... En denk bij mezelf ' die vrouw is gek, laat maar gaan'. Tenslottem vraagt ze om 13:05 of ik er om 13:06 kan zijn... Weer was ik stil ik zeg nee mevrouw ik ben geopereerd en bijna niet mobiel... Ik zeg dat ik de eerste hulp wel bel dat ze mij nu niet helpt op deze manier. 14:15. Dat ga ik redden en ik zeg nog een niet gemeende dankuwel.
Papa maakt de auto klaar. Stoel naar achter en een plastic zak erop dan draai ik makkelijk op de stoel. Papa em. Leroy helpen me de auto in en Leroy en ik gaan naar het ziekenhuis, 14:00 waren we op de afdeling, gelukkig was die stomme mevrouw van het telefoon gesprek er niet, ze had een accent en de assistent die er nu zat niet. Ze meldt me aan. Ik ben best nerveus... Straks moeten ze weer snijden ofzo... 14:15 mevrouw van den Berg!? Dat ben ik! Dat gaat lekker op tijd. In me rolstoel en krukken in mijn hand gaan we naar de spreek kamer. De assistent haalt mijn gegevens erbij en zegt dat de dokter straks komt. En het duurde lang!! Leroy werd het ook zat en begon met de voorbeelden van de heupen te spelen. Ik kneep hem een beetje want Leroy was met de heup gewrichten en nieuwe knieën in de weer en dat is waarschijnlijk niet de bedoeling. Om 14:55 was ik het zat en dacht even naar voren te rijden. Ik moest in de deur opening even wachten want er kwamen mensen langs, ja ik kan.....of toch niet..daar bent u al zeg ik tegen de dokter Slingeland. Haha handige actie weer en hij ziet er gelijk een beetje eng uit omdat ik in me rolstoel zit, hij een lange arts rond de 60, grijze haren en snor... Slik. Hij was al met al heel vriendelijk. Hij vroeg wat er was, toen ik de arts zijn naam, dokter Minne Heeg, zei werd de arts nog vriendelijker haha, ze blijken elkaar goed te kennen. Hij vroeg me op de behandel tafel te gaan liggen en bekeek mijn wond. Ja zegt ie, dat gaan we schoon maken... Ik zei niks en keek Leroy aan, ik dacht alleen maar shit! Hoe gaat ie dat doen dan? Ik pak een pincet en ben zo terug. Na 5 minuten was ik aan de beurt. Lamp aan, handschoenen aan, bril op zijn puntje van zijn neus en gas op die lollie. Ik voelde dag ie mijn korsten ervan af trok. En wat ie nog meer deed weet ik niet. Ik zag Leroy wel vies kijken. De dokter hield me aan de praat, het was best gezellig. Ik vroeg hoe het eruit zag. Ik mocht kijken maar vond het spannend en toch gaan kijken. Ik zag het oppervlakkig. De arts riep Leroy erbij, ' kom maar kijken' zei die tegen Lee. Ik zag Leroy nog viezer kijken.
De dokter was klaar en riep de wond zuster erbij p. Zij vertelde precies hoe ik hem schoon moet houden. Leroy maakt nog even snel een foto voor me en voor de liefhebber. Er zit een gat van vinger dikte en een halve tot een centimeter diep.... Best vies. Maar waarschijnlijk nodig. De arts komt terug en gaat gezellig naast me zitten op een stoel en stelt wat vragen aan de wond zuster Joyce. Hij verteld dat ik over 2 weken terug moet komen ter controle. Afspraak gemaakt en op naar de apotheek en als een gek naar huis. Lucelle en Oscar waren er en Lucelle heeft gewoon stiekem der motor rijbewijs gehaald en heeft ook al een motor!! Hoe leuk is dat! Ook Lisette was na der werk langs gekomen, vet lief. Opa Arno en oma Irene zouden ook nog langs komen vandaag maar die zouden rond 2 uur komen en toen moest ik in het ziekenhuis zijn. Ze begrepen het natuurlijk en komen nu morgen gezellig langs.
Leroy heeft boodschappen gedaan en gekookt en dat was het wel weer voor vandaag. Het was me een dag. Ik zal beloven dat ik meer zal posten op me blog.
Tot de volgende.
Xx Rowan
Voor en na!!!
woensdag 30 april 2014
dinsdag 22 april 2014
Rustig aan
Ik was kapot gister avond!! Maar ik had al even geslapen na het eten. Papa ging even een boodschap doen en Leroy zijn vader was jarig dus die ging daar even heen. Mama en ik waren lekker even met zijn tweetjes. Lekker een beetje tv gekeken samen. Rond 11 uur waren we weer met zijn vieren. Allemaal wel een beetje uit geblust. Lekker naar bed. Ik lig met me bed in de woonkamer want ik kan voorlopig nog geen trappen lopen. Dus Leroy blijft ook nog gezellig op de bank liggen. En gaan samen een filmpje kijken.
Om half 5 werd ik wakker op naar het toilet te gaan, wacht is... De lampen staan nog aan....en de tv ook.... Ik kijk over de rand van me bed en zie Leroy nog liggen in diepe slaap. Ik maak hem wakker en hij helpt me even met project; naar de wc gaan als je nog een beetje slaapdronken bent en maar 1 been kan gebruiken hihi. Gelukt! Leroy gaat nu naar boven om ook lekker te slapen.
Kwart voor 8 werd ik wakker en papa en mama waren ook alweer druk in de weer, gezellig! Lekker kopje thee van mama gekregen. Even wakker worden en toen Leroy wakker gemaakt zodat hij me kan helpen met de ochtend rituelen, aankleden, ontbijten, opfrissen(douche gaat nog niet), etc... Dat ging allemaal hartstikke soepel. Ik had alleen geen trek dus nog even wachten met ontbijten.
Rond half 11 lekker ontbijtje gehad en toen kwam Jaqueline binnen samen met Bibi de ruwharige tekkel. Wat een verrassing. Mama had het niet zo druk en Leroy ging douche dus we gingen lekker in de kapsalon koffie drinken. Weer een nieuwe handeling hihi. Lekker even bij kletsen. Leroy is onder tussen lekker opgefrist en hij gaat boodschapjes doen. Echt super lief hij haalt echt alles wat ik nodig heb. Daarna kwamen Lisette, oma en opa en floor! Lisette was iets eerder dan opa en oma en we zijn samen is lekker gaan wandelen, naja ik zitten Lisette duwen, en het was heerlijk. Ik had in de ochtend met slag en stoot me linker teen nagels gelakt en ja rechts gaat natuurlijk niet. Dus dat heeft Lisette ook even gedaan. We hebben gezellig met zijn allen zitten kletsen en Leroy was onder tussen ook weer thuis. Rond half 5 gingen Lisette en opa en oma weg en besloten lekker sushi te eten maar Floor was mee en ik denk niet dat er hondjes mee mogen. Dus Floor blijft hier en opa en oma halen er straks op. Ik heb even me ogen dicht gedaan, toch stiekem wel vermoeiend.
Leroy had lekker gekookt, papa en mama vinden het ook heel erg fijn. Na het eten kwam Vincent de Fysio, me eigen vertrouwde Fysio. Heel fijn. Lekker een kop koffie en aan de slag. Ik moet even me oefeningen laten zien, stukje lopen etc... Daarna begint ie aan het spier onderhoud. Dat is best gevoelig maar dat is niet gek. Ik heb ook veel vocht in been en hij verteld dat ik teveel doe. Ik mag maar een half uur rechtop zitten en daarbij weer een uur liggen. Sowieso de aankomende dagen. Papa,mama en Leroy zaten erbij dus er wordt streng regime gehandhaaft en kreeg natuurlijk gelijk te horen dat ik eigenwijs ben. Klopt dan ook wel. De eerste zes weken staan in het teken van genezen en rustig aan doen. Daarna gaan we echt trainen. Dus oké ik geef toe, rustig aan dan maar. Toen Vincent klaar was moest ik weer even lopen. Wat een wereld van verschik, het voelt gelijk een stuk losser. Dan maar in bed met het been omhoog. Daarna lekker voor de tv met de Fam.
Slaap lekker voor strakjes!
Xx
Om half 5 werd ik wakker op naar het toilet te gaan, wacht is... De lampen staan nog aan....en de tv ook.... Ik kijk over de rand van me bed en zie Leroy nog liggen in diepe slaap. Ik maak hem wakker en hij helpt me even met project; naar de wc gaan als je nog een beetje slaapdronken bent en maar 1 been kan gebruiken hihi. Gelukt! Leroy gaat nu naar boven om ook lekker te slapen.
Kwart voor 8 werd ik wakker en papa en mama waren ook alweer druk in de weer, gezellig! Lekker kopje thee van mama gekregen. Even wakker worden en toen Leroy wakker gemaakt zodat hij me kan helpen met de ochtend rituelen, aankleden, ontbijten, opfrissen(douche gaat nog niet), etc... Dat ging allemaal hartstikke soepel. Ik had alleen geen trek dus nog even wachten met ontbijten.
Rond half 11 lekker ontbijtje gehad en toen kwam Jaqueline binnen samen met Bibi de ruwharige tekkel. Wat een verrassing. Mama had het niet zo druk en Leroy ging douche dus we gingen lekker in de kapsalon koffie drinken. Weer een nieuwe handeling hihi. Lekker even bij kletsen. Leroy is onder tussen lekker opgefrist en hij gaat boodschapjes doen. Echt super lief hij haalt echt alles wat ik nodig heb. Daarna kwamen Lisette, oma en opa en floor! Lisette was iets eerder dan opa en oma en we zijn samen is lekker gaan wandelen, naja ik zitten Lisette duwen, en het was heerlijk. Ik had in de ochtend met slag en stoot me linker teen nagels gelakt en ja rechts gaat natuurlijk niet. Dus dat heeft Lisette ook even gedaan. We hebben gezellig met zijn allen zitten kletsen en Leroy was onder tussen ook weer thuis. Rond half 5 gingen Lisette en opa en oma weg en besloten lekker sushi te eten maar Floor was mee en ik denk niet dat er hondjes mee mogen. Dus Floor blijft hier en opa en oma halen er straks op. Ik heb even me ogen dicht gedaan, toch stiekem wel vermoeiend.
Leroy had lekker gekookt, papa en mama vinden het ook heel erg fijn. Na het eten kwam Vincent de Fysio, me eigen vertrouwde Fysio. Heel fijn. Lekker een kop koffie en aan de slag. Ik moet even me oefeningen laten zien, stukje lopen etc... Daarna begint ie aan het spier onderhoud. Dat is best gevoelig maar dat is niet gek. Ik heb ook veel vocht in been en hij verteld dat ik teveel doe. Ik mag maar een half uur rechtop zitten en daarbij weer een uur liggen. Sowieso de aankomende dagen. Papa,mama en Leroy zaten erbij dus er wordt streng regime gehandhaaft en kreeg natuurlijk gelijk te horen dat ik eigenwijs ben. Klopt dan ook wel. De eerste zes weken staan in het teken van genezen en rustig aan doen. Daarna gaan we echt trainen. Dus oké ik geef toe, rustig aan dan maar. Toen Vincent klaar was moest ik weer even lopen. Wat een wereld van verschik, het voelt gelijk een stuk losser. Dan maar in bed met het been omhoog. Daarna lekker voor de tv met de Fam.
Slaap lekker voor strakjes!
Xx
maandag 21 april 2014
Thuis best.
Zaterdag was een goede en leuke dag. Lekker wat geoefend met de Fysio op de krukken en lekker een beetje getut. Ook wel weer heel erg moe. Anouk zou misschien even langs komen maar die zou het niet redden, papa en mama waren wel al onderweg. Toen papa en mama binnenkwamen kwam Anouk ook de hoek om haha vet leuk dat ze toch mee was. Ze heeft me verwend met boekjes en superfood, heerlijk! En ik ging weer is naar buiten voor het eerst, wat kunnen 'gewone' dingen lekker zijn.
Vandaag was de beste dag sinds een week! Gister natuurlijk veel geoefend met lopen en oefeningen in de rolstoel om been van de grond te tillen. Jaaaa ik kan dat nog niet zo goed haha. Om kwart voor 8 werd ik wakker en gelijk stond de ontbijt dienst naast me bed.. Kan maar niet wennen aan dat ritme. Boterham met kaas, glaasje melk en kopje thee. Snel naar binnen werken. Op maar de grote badkamer om me op te frissen. En dat gaat niet zo snel dus voordat ik helemaal in schone kleren zat was ik weer een half uur verder. Even op adem komen. Tanden poetsen en de zuster bellen of ze me wilt helpen met me schoenen want ik mag niet meer dan in een hoek van 90 graden zitten. Ik zal jullie straks de 3 gouden regels vertellen.
Ik was er helemaal klaar voor. Vanuit de rolstoel weer naar de krukken. We staan, en wat ben ik stijf lijk wel 90. Na 4 stappen gaat het weer beter. Eigenlijk mag ik niet alleen lopen van de Fysio maar hoe kan ik ands oefenen. En de Fysio die ik van de week had heb ik straks toch niet dacht ik. Het wandelen ging super, heb wel het idee dat ik een triatlon heb gelopen maar het ging wel weer super goed. De kramp schoot er wel even in maar in zulke mindere mate en zo kort dat het niet te vergelijken is met het begin. Weer terug naar de stoel en even wat oefeningen doen. Me voet kwam weer een stukje verder van de grond. Elke overwinning voelt goed, zelfs het naar de wc gaan elke keer weer. Papa was alweer onderweg want hij wilt even bij de Fysio training zijn. Jeanette, de Fysio, komt eraan alleen papa is er nog niet!! Stress!! Jeanette is relaxt en gaat eerst even een andere patiënt doen. Hartstikke fijn. Ik hoor papa aan komen en laat aan papa zien hoe goed het lopen gaat.
Moment van de waarheid, Jeanette is terug. Loop maar zegt ze. Yes daar gaan we. HET GAAT VET GOED. Maaaaar blijf relaxt want het zegt niks. Jeanette vindt het ook goed gaan en de verlossende woorden komen eruit, je mag van mij naar huis, als het gekunt sprong ik een gat in de lucht!! Even geduld want ze wilt nog wat meer zien. Die laatste 6 minuten lijken wel 30 minuten te duren. Heel veel succes zegt ze en ik zak in me rolstoel! Wat een heerlijk idee ik mag naar huis en papa is er al ik hoef niet meer te wachten! Alle spullen die ik gekregen heb en meegenomen had inpakken maar. De zuster Agnes, 1 van de leukste, komt me nog wat uitleggen. We moeten nog even langs de apotheek voor medicijnen en verband. Ik moet zelf fragmin, tegen trombose, prikken en krijg nog wat diclofinac mee en wat verband en schoonmaak voor de hechting. Het duurde wel 40 minuten voordat we het hadden maar het maakt me niet zoveel uit.
Papa reed de auto voor en we hadden weer wen nieuwe uitdaging de auto in, de zuster had al een plastic zak mee gegeven om makkelijk te draaien op de auto stoel. Handige tips. Het ging verrassend goed. De rit zelf ging ook prima. Alle nieuwe oude bezigheden weer voor het eerst doen is spannend want hoe reageert je been. Het was een heerlijke rit. Thuis aangekomen had mama alles klaarstaan en stond de rolstoel klaar om me naar binnen te hijsen. Toen ik binne kwam had mama allemaal hartjes ballonnen op me bed gehangen en allemaal lekkers klaar staan. Leroy kwam ook binnen die had ik 4 dagen niet gezien omdat ie moest werken maar die gaat nu 2 weekjes voor me zorgen.
Ik ben enorm in de watten gelegd door papa, mama en Leroy. En ook Angelle en Rients kwamen ook gedag zeggen want die zijn vandaag terug gekomen van hun vakantie op Curaçao. Het was echt heel erg fijn om met het gezin even compleet te zijn. Ik had me een klein beetje voorbereid op een tegenvaller omdat hier thuis natuurlijk niet dezelfde faciliteiten zijn als in het ziekenhuis maar echt waar niks kan tippen aan je eigen omgeving met je eigen familie.
Xx
Ik ben erachter gekomen dat het niet zo makkelijk is om te reageren op mijn blog. Als jullie me een bericht willen sturen kan dat naar rowanvdb@gmail.com
zaterdag 19 april 2014
Na regen komt zonnenschijn
Vrijdag op gestaan en nog een beetje sceptisch maar dat was snel voorbij toen de Fysio de hoek om kwam. Het was een andere Fysio dan de rest van de week maar dat mag de pret niet drukken. Training day!! Ze weet natuurlijk van mijn gedoe met het flauw vallen dus ze geeft me even een pep talk.. Dat is best fijn want ik voelde de bui al hangen. Uit bed kruipen, dat doe ik allemaal zelf want niemand moet aan me been zitten want dan ga ik gillen. Benen naast het bed en de schoenen aan. Ook weer is lekker. Nou eerst even staan en dan even voelen wat 20 kilo is, ik mag niet meer dan 20kg belasten met mijn rechter geopereerde been.
En toen gebeurde het ik heb een stapje gezet. En wat was dat zwaar. Alsof er een stuk lood aannemen voet hangt. Ik voel het natuurlijk over mijn hele heup streek, alles trekt. Eng gevoel maar niet gek ik ga nu natuurlijk weer kapotte spieren aanspreken. Na de eerste paar stapjes toch weer duizelig doordat ik mezelf eraan toegeef. Ja duh! Kom op doos nog een keer en niet zeiken zetje eroverheen, niet lopen is geen optie. En we gingen weer, tot de helft van het halletje. Was even genoeg voor de ochtend Fysio.
Trouwens ik had die ochtend ook nog een rontgen foto. Een vrouwtje van 'transport' kwam me halen. Leuke en lieve vrouw lekker mee kletsen onderweg. Bij de rontgen aangekomen staat er gewoon een rij van 5 bedden dus ik roep voor de grap '3 in de rij kassa erbij' hahaha moest er zelf het hardste om lachen geloof ik. Maar het ging best snel. Toen ik aan de beurt was moest ik op een andere tafel liggen. En daar moesten ze bij helpen natuurlijk, en daar ging ik weer, in de kramp tot 2 x aan toe. De 2e keer pak ik de jonge jongen die bij mijn hoofd in de buurt stond zo hard en onverwacht bij zijn arm vast dat ie ervan schrikt, ik zeg gelijk sorry natuurlijk haha.
In de middag kwam me eigen Fysio weer. Samen met haar de kamer uitgelopen. Hoe goed!
Dus na de Fysio weer in de stoel lekker rondrijden en rond 12 uur weer die heerlijke warme maaltijd(niet lekker dus) en toen vond ik het weer genoeg en ben in bed gaan liggen. Tussen 2 en 3 kwamen Dennis, Lily, Jermano en de oma van Leroy. Vet gezellig en heel veel fruit gekregen. Heel lekker! Papa kwam rond 4 uur en zo was het wisseling van de wacht. Hoe dan ook het is altijd fijn om je vader of moeder bij je te hebben in dit soort situaties. Heerlijk met papa zitten kletsen. En rond 7 uur was ook dat weer voorbij. Ik was kapot van de dag dus ben lekker me bed in gekropen en tv gaan kijken en toen heerlijk in slaap gevallen.
Dit was vrijdag ik zal vandaag of morgen zaterdag erbij zetten.
Tot de volgende!!
XXX
Ik ben erachter gekomen dat het niet zo makkelijk is om te reageren op mijn blog. Als jullie me een bericht willen sturen kan dat naar rowanvdb@gmail.com
En toen gebeurde het ik heb een stapje gezet. En wat was dat zwaar. Alsof er een stuk lood aannemen voet hangt. Ik voel het natuurlijk over mijn hele heup streek, alles trekt. Eng gevoel maar niet gek ik ga nu natuurlijk weer kapotte spieren aanspreken. Na de eerste paar stapjes toch weer duizelig doordat ik mezelf eraan toegeef. Ja duh! Kom op doos nog een keer en niet zeiken zetje eroverheen, niet lopen is geen optie. En we gingen weer, tot de helft van het halletje. Was even genoeg voor de ochtend Fysio.
Trouwens ik had die ochtend ook nog een rontgen foto. Een vrouwtje van 'transport' kwam me halen. Leuke en lieve vrouw lekker mee kletsen onderweg. Bij de rontgen aangekomen staat er gewoon een rij van 5 bedden dus ik roep voor de grap '3 in de rij kassa erbij' hahaha moest er zelf het hardste om lachen geloof ik. Maar het ging best snel. Toen ik aan de beurt was moest ik op een andere tafel liggen. En daar moesten ze bij helpen natuurlijk, en daar ging ik weer, in de kramp tot 2 x aan toe. De 2e keer pak ik de jonge jongen die bij mijn hoofd in de buurt stond zo hard en onverwacht bij zijn arm vast dat ie ervan schrikt, ik zeg gelijk sorry natuurlijk haha.
In de middag kwam me eigen Fysio weer. Samen met haar de kamer uitgelopen. Hoe goed!
Dus na de Fysio weer in de stoel lekker rondrijden en rond 12 uur weer die heerlijke warme maaltijd(niet lekker dus) en toen vond ik het weer genoeg en ben in bed gaan liggen. Tussen 2 en 3 kwamen Dennis, Lily, Jermano en de oma van Leroy. Vet gezellig en heel veel fruit gekregen. Heel lekker! Papa kwam rond 4 uur en zo was het wisseling van de wacht. Hoe dan ook het is altijd fijn om je vader of moeder bij je te hebben in dit soort situaties. Heerlijk met papa zitten kletsen. En rond 7 uur was ook dat weer voorbij. Ik was kapot van de dag dus ben lekker me bed in gekropen en tv gaan kijken en toen heerlijk in slaap gevallen.
Dit was vrijdag ik zal vandaag of morgen zaterdag erbij zetten.
Tot de volgende!!
XXX
Ik ben erachter gekomen dat het niet zo makkelijk is om te reageren op mijn blog. Als jullie me een bericht willen sturen kan dat naar rowanvdb@gmail.com
donderdag 17 april 2014
Bah bah bah wat een rot dag....niet alleen maar natuurlijk want vandaag waren mama en Marjolein op bezoek en opa en oma.
Vanmorgen werd ik goed wakker was alleen om 4 uur wakker geworden. Daarna om 7 uur klaar wakker. Was ook wel prima. Even pijnstillers gekregen en toen kwam het ontbijt. Ik vind het toch nog lastig om te eten, maar het moet anders word ik nooit beter. Daarna opfrissen en jogging broek aan. Iedereen kwam ook weer even langs de pijnbestrijding, de dokter en natuurlijk de Fysio. Ze is heel erg aardig en geeft me echt de tijd. Gister ging het heel slecht met uit bed komen. Ik werd heel duizelig en ging bijna van me stokkie. Vanmorgen dus weer een nieuwe kans en weer ging het mis. Maar ik wil niet opgeven en we hebben het tot 3x geprobeerd. Op de bedrand gaan zitten is geen probleem dat gaat super goed.
Na dat gedoe heb ik een enorme dip gekregen.... En ben gaan slapen. Maar niet voor lang aangezien er hier in de middag warm gegeten wordt rook ik om half 12 alweer de lucht van kant en klaar eten...ik had daar toch echt geen zin in. Maar ook hier weer, het moet! Runderlapje met aardappelpuree en een groentemix van doperwten, mais etc. Heb van alles wat gegeten en als toetje chocolade vla, dat was het lichtpuntje!
Daarna weer in slaap gevallen.. En toen werd ik wakker gemaakt door de Fysio. Het was weer zover. Me hart begon als een gek te kloppen. Ik wil zo graaaaag weer kunnen lopen, nou ja mobiel zijn. De Fysio en ik heb besloten niet eerst weer te gaan staan maar gewoon door te zetten en gelijk in de rolstoel draaien. En dat ging gelijk goed!!! Als een kind zo blij. Ik voel wel dezelfde druk als bij het staan maar een stuk minder. Opa en oma komen net aan dus die zien mij blij zitten en we gaan lekker over de afdeling heen. Ik moet me wel concentreren op me ademhaling zodat ik niet in de stress schiet. Het gaat allemaal goed en mama en Marjolein zijn onderweg maar na een uurtje vond ik het wel mooi in de stoel, vermoeiend.
De zuster gevraagd of ze me even wil helpen. Tijdens het draaien span ik me verkeerd aan en schiet het erin. Die pijn is zo erg... Nadat ik ontspan gaat het beter, maar de zuster is best hard en wil dat ze echt rustig met me doet! Ze haalt er iemand bij zodat het zeker weten goed gaat. Ik voel het best wel erg, de pijn is weg maar in de verte voel ik irritatie.
Mama en Marjolein waren een goed afleiding, wat gezellig dat ze er waren!!! Marjolein had allemaal leuke dingen voor me mee genomen die ze samen met Denise heeft uitgekozen, heeeeel goed gekozen haha. Mama heeft me haar even lekker gekamt en in een vlecht gedaan. Dat is fijn zeg.
Nu lekker chillen en uitrusten. Niet te vroeg slapen want dan slaap ik niet door... Maar heb genoeg te doen.
Dikke kus en tot de volgende!!
Ik ben erachter gekomen dat het niet zo makkelijk is om te reageren op mijn blog. Als jullie me een bericht willen sturen kan dat naar rowanvdb@gmail.com
woensdag 16 april 2014
Beetje bij beetje
Goedemorgen,
Gister een zware dag gehad. We begonnen met de mevrouw van de pijn bestrijding, daarna een collega arts van mijn dokter die een kleine vragen ronde kwam doen. Toen ontbijten, wat me nog niet smaakt en toen even wassen en een schoon shirt aan. Dokter Heeg kwam zelf nog even langs om te vertellen dat er geen gekke dingen waren tijdens de operatie en ook weinig bloed ben verloren, positief dus.
Daarna moest ik op mijn zij gaan liggen zodat ik in beweging blijf en geen doorlig plekken krijg. En ik heb nog nooit zo hard gevloekt. Het F woord is over de hele afdeling gegaan denk ik. Na 5 min begon het weer zo zeerste doen dat ze me weer op mijn rug hebben gelegd.
Leroy en mama kwamen een klein uur later. Ze hadden lekker fruit mee!! Lippenbalsem, tandenborstel hihi en nog wat kleine dingetjes die ik vergeten was. Rond 5 uur gingen ze weer want ik moest eten. Na het eten waren opa en oma er met een mooi cadeautje en hebben lekker zitten kletsen.
Ik was enorm moe maar moest nog even op me zij liggen... Zag daar heel erg tegen op. Het viel uiteindelijk mee en zelfs nog even in slaap gevallen en na twee uurtjes was ik het wel zat en ben ik weer recht gelegd.
De nacht ben ik goed door gekomen, beter geslapen dan gister. Trouwens iedereen die me kamer binnenkomt vindt het heel erg gezellig met alle kaarten, plantjes en cadeaus.
Tot de volgende!!
Ik ben erachter gekomen dat het niet zo makkelijk is om te reageren op mijn blog. Als jullie me een bericht willen sturen kan dat naar rowanvdb@gmail.com
Xx
Gister een zware dag gehad. We begonnen met de mevrouw van de pijn bestrijding, daarna een collega arts van mijn dokter die een kleine vragen ronde kwam doen. Toen ontbijten, wat me nog niet smaakt en toen even wassen en een schoon shirt aan. Dokter Heeg kwam zelf nog even langs om te vertellen dat er geen gekke dingen waren tijdens de operatie en ook weinig bloed ben verloren, positief dus.
Daarna moest ik op mijn zij gaan liggen zodat ik in beweging blijf en geen doorlig plekken krijg. En ik heb nog nooit zo hard gevloekt. Het F woord is over de hele afdeling gegaan denk ik. Na 5 min begon het weer zo zeerste doen dat ze me weer op mijn rug hebben gelegd.
Leroy en mama kwamen een klein uur later. Ze hadden lekker fruit mee!! Lippenbalsem, tandenborstel hihi en nog wat kleine dingetjes die ik vergeten was. Rond 5 uur gingen ze weer want ik moest eten. Na het eten waren opa en oma er met een mooi cadeautje en hebben lekker zitten kletsen.
Ik was enorm moe maar moest nog even op me zij liggen... Zag daar heel erg tegen op. Het viel uiteindelijk mee en zelfs nog even in slaap gevallen en na twee uurtjes was ik het wel zat en ben ik weer recht gelegd.
De nacht ben ik goed door gekomen, beter geslapen dan gister. Trouwens iedereen die me kamer binnenkomt vindt het heel erg gezellig met alle kaarten, plantjes en cadeaus.
Tot de volgende!!
Ik ben erachter gekomen dat het niet zo makkelijk is om te reageren op mijn blog. Als jullie me een bericht willen sturen kan dat naar rowanvdb@gmail.com
Xx
maandag 14 april 2014
Het is gebeurt
Nadat ik bij het lab voor bloedprikken en de apotheek ben geweest gaan we naar de afdeling waar ik aankomende dag lig. Het was heel erg fijn om te zien dat ik alleen op een kamer lig. De zuster die ons meeneemt is heel vriendelijk en maakt hier en daar nog wat grapjes. Samen met haar neem ik een vragenlijst door. Dit moet een beetje vlot want ik ben al bijna aan de beurt. Dus in me blauwe pakje zonder achterkant en op bed gaan liggen. Ik had me nagels mooi gelakt voor de dokter maar dat werd niet gewaardeerd dus dat mocht mama er af gaan halen hihi.
Leroy liep mee tot aan de grote blauwe deur en daar ging ik dan, naar de "holding". De voorbereiding. Daar kreeg ik een t-blok en me infuus. Ik werd ontvangen door Remco, een aardige jonge die in Almere geboren is en daar ook tot 5jaar geleden heeft gewoond. Was gezellig. Het infuus werd in gebracht en daarna kwam de anesthesist om het t-blok te prikken
Een t-blok is een verdoving van mijn zenuwen rondom mijn heup die ze met de echo opzoeken en dus plat spuiten. Het zou geen fijne prik zijn dus kreeg een roesje, dat was wel heel fijn. Nadat het t-blok erin zat kwamen ze met in papier gewikkelde ijsblokjes zodat ik aan kn geven wat ik wel en niet voel.
Na een uurtje was ik dan aan de beurt, wat was het koud in de OK. De dokter nog even een hand gegeven, kapje voor me mond en daar ging ik. Toen ik wakker werd op de uitslaapkamer was ik natuurlijk gedesoriënteerd en nog high van de medicatie. Ik was aardig aan het kletsen en ik kreeg nog een extra pijnstiller waarvan ik het heel erg warm kreeg. Het enige wat ik wou was naar Leroy, papa en mama. Na 1,5 uur mocht dat eindelijk. Heel veel geslapen en ook best vaak misselijk.
Het is nog steeds gevoelloos. Helaas niet zo dat ik pijn vrij ben. De morfine pomp gebruik ik graag.
Heb opzich wel een goede nacht gehad, elk uur gezien maar in ieder geval geslapen. En af en toe nog misselijk. Vandaag komt de Fysio langs voor wat oefeningen op bed.
Xx
Leroy liep mee tot aan de grote blauwe deur en daar ging ik dan, naar de "holding". De voorbereiding. Daar kreeg ik een t-blok en me infuus. Ik werd ontvangen door Remco, een aardige jonge die in Almere geboren is en daar ook tot 5jaar geleden heeft gewoond. Was gezellig. Het infuus werd in gebracht en daarna kwam de anesthesist om het t-blok te prikken
Een t-blok is een verdoving van mijn zenuwen rondom mijn heup die ze met de echo opzoeken en dus plat spuiten. Het zou geen fijne prik zijn dus kreeg een roesje, dat was wel heel fijn. Nadat het t-blok erin zat kwamen ze met in papier gewikkelde ijsblokjes zodat ik aan kn geven wat ik wel en niet voel.
Na een uurtje was ik dan aan de beurt, wat was het koud in de OK. De dokter nog even een hand gegeven, kapje voor me mond en daar ging ik. Toen ik wakker werd op de uitslaapkamer was ik natuurlijk gedesoriënteerd en nog high van de medicatie. Ik was aardig aan het kletsen en ik kreeg nog een extra pijnstiller waarvan ik het heel erg warm kreeg. Het enige wat ik wou was naar Leroy, papa en mama. Na 1,5 uur mocht dat eindelijk. Heel veel geslapen en ook best vaak misselijk.
Het is nog steeds gevoelloos. Helaas niet zo dat ik pijn vrij ben. De morfine pomp gebruik ik graag.
Heb opzich wel een goede nacht gehad, elk uur gezien maar in ieder geval geslapen. En af en toe nog misselijk. Vandaag komt de Fysio langs voor wat oefeningen op bed.
Xx
zondag 13 april 2014
Morgen is het dan zover. Alle kleding, boekjes en cadeautjes staan klaar. Ik heb echt enorm veel kaarten gekregen, heel lief dat iedereen zo aan me denkt. De kaarten gaan natuurlijk ook mee naar het ziekenhuis. Afgelopen dagen lekker gegeten met collega's en vriendinnen. Straks komt me vriendinnetje Anouk nog even langs en vanavond met papa en mama bij Baut eten.
Zodra ik bij zinnen ben morgen hihi zal ik een stukje schrijven.
Xx
Zodra ik bij zinnen ben morgen hihi zal ik een stukje schrijven.
Xx
woensdag 9 april 2014
dinsdag 1 april 2014
Hi!
Iedereen weet ondertussen wel dat ik word geopereerd. Dit gebeurd op 14 april en zal dan een week in het ziekenhuis blijven om tenslotte 6 maanden te revalideren. Maaaar ....wat is heupdysplasie. Hieronder een tekst van www.amc.nl.
Bij heupdysplasie is het heupgewricht niet goed ontwikkeld. De heupkom is niet diep genoeg en omsluit de heupkop niet goed. De heupkop kan daardoor gemakkelijk uit de ondiepe kom glijden. Het is zelfs mogelijk dat de heupkop helemaal niet meer in de kom komt. Dan is er sprake van heupluxatie. Heupdysplasie is een van de meest voorkomende ontwikkelingsstoornissen die na de geboorte tot uiting komen. Heupdysplasie is niet pijnlijk, maar als deze afwijking niet wordt behandeld, kan later artrose (slijtage) ontstaan. Heupdysplasie komt bij ongeveer twee procent van alle baby's voor.
Rond het einde van de zomer in 2013 kreeg ik last van mijn lies en werd na 2 weken pijn door gestuurd voor een röntgenfoto. Daar werd dus geconstateerd dat ik heupdysplasie heb en werd door gestuurd naar de orthopeed in Almere. Daar een mri scan gemaakt en uiteindelijk stuurde ze me naar een specialist in Assen (of all places).
Willen jullie meer info over wat de operatie inhoudt kijk dan op http://www.ganzosteotomie.nl. Ganz osteotomie is de naam van de operatie.
Via deze blog hou ik iedereen op de hoogte van mijn operatie. Jullie mogen me natuurlijk altijd bellen. Op de koffie komen in Assen mag ook maar laat dat even weten zodat we straks niet met 15 man aan mijn bed zitten haha.
Hou me maar in de gaten!! Groetjes en kusjes
Links is een heup met heupdysplasie, de lijnen geven aan waar ze gaan zagen zodat mijn heupkom los komt. Rechts is de heupkom gezet en staat ie goed op de heupkop.
Abonneren op:
Reacties (Atom)